Bizim talihsizliğimiz mi diyelim…
Yoksa Adıyaman’ın kaderimi…
Ne diyelim?
İnanın bu olayların karşısında, bu memleketin bir ferdi olarak, bazen insan karar vermekte çok zorlanıyor!
Dr. Osman Varol, depremin üzerinden yaklaşık beş ay geçtikten sonra Ağrı Valiliği’nden Adıyaman Valiliği’ne atanmıştı.
Henüz makamına oturur oturmaz şehirde bambaşka bir hava oluştu.
Fırtınalar esmeye başladı!
Koruma duvarları…
Ulaşılması zor makamlar…
Bitmeyen kurallar…
Gazeteciler, iş insanları, hukukçular, bazı siyasetçiler, STK temsilcileri…
Birçok kişi bırakın valiyi, “İthal” özel kalem müdürüyle bile görüşmek için günlerce, haftalarca beklemek zorunda kalıyordu!
Kimine randevu verilmedi.
Kimine toplu görüşmeler uygun görüldü.
İtiraz edenlere ise “Sistem böyle” denilip geçildi!
Valinin katılacağı programlarda abartılı güvenlik önlemleri…
Öncü ekipler…
K-9 polis köpekleri…
Önceden yapılan alan kontrolleri…
Bu tablo, halkla devlet arasına bir duvar örerken;
1.5 yıl sonra vali çok değişti.
Hem de çok ciddi bir şekilde değişti.
Ulaşılmayan vali gitti…
Devletin şevkatlı valisi, kucaklayıcı, halkın valisi geldi!
Adıyaman’da hafızalarda kalacak bir hizmete imza atmadı.
Ama özellikle son bir yıllık dönemde; çarşıda, pazarda, taziyede, esnaf ziyaretlerinde vatandaşın yanında duran daha sıcak bir yönetim anlayışı ortaya koydu!
Sıkıntılı günler geçip, halkla kaynaşmışken,
Buyurun Aydın Valiliği’ne denildi.
Aydınlılar, Osman Varol'u daha ilk günden bağrına bastılar!
Makamda oturan değil, sahada görünen bir profil çizmeyi ilk gününde ortaya koydu.
Dur durak bilmeden esnaf ziyaretleri yaptı.
Cadde cadde dolaştı.
İnsanlarla sohbet etti.
Dinledi.
Tokalaştı.
Eşi Funda Hanım ile birlikte pazarda alışveriş yapması, poşet taşımaları bile vatandaşın dikkatinden kaçmadı.
“Şeffaf yönetim,” “ortak akıl” ve “istişare” vurgusu yaptı.
Aydınlılar “işte vali dediğin böyle olur”
Hatta kimileri onu efsane vali merhum Recep Yazıcıoğlu’na benzetti!
Görünen o ki Aydın, Osman Varol'u çok sevdi!
Biz de ne diyelim, yaşadığımız kadar talihsizliğimizi yaşadık.
Sineye çekebildiğimiz kadar çektik!
Bir kalıcı hatıraya imza atmadan, şanıyla, şöhretiyle de uğurladık.
Hakkını da verdik.
Şimdi de yeni görevinde başarılı çalışmalar dileyip,
Adıyaman’dan Aydın'a selamlar gönderelim.
