EVET, bu günkü Türkiye’de 25-30 senedir bilhassa içme suyu ile bu kadar harp edercesine boğuşan, yerel olarak uğraşarak mücadele edip altından kalkmaya çalışan bir memleket var mıdır acaba?
Her yaz böyle sıkıntılar yaşayan, birçok konuda olduğu gibi içme suyundan da pembe nutuklar dinleyip, iktidar partisine %75 oy veren ve umursanmayan, dikkate alınmayıp, çantada keklik görülen böyle bir memleket varsa?
Lütfen söyleyin de bizlerde bilelim!
Ne oldu? Bu memleket sevdalılarına!
Ne oldu? Lüks arabalarından sahaya inmeyen STK’ ların anlı-şanlı yöneticilerine!
Nerede? Bu memleketi biz düze çıkartacağız diyen parti başkanları!
Gürlevik, Medetsiz, Kırkgöz, Koru-Palanlı sularıyla birlikte sözde Havşarı suyu ile 2050 yılına kadar su ihtiyacı karşılanmıştı!
Bakın, 11 yıl önce sözde Adıyaman’ın Fahri Hemşehrisi, Orman ve Su İşleri Bakanı Veysel Eroğlu;
“Biz millete hizmet için varız dedi!
Koçali Barajından size 31,5 milyon metre küp içme suyu dedi!
Siz Adıyamanlılar olarak her şeye layıksınız dedi!
2019 yılında Sayın Cumhurbaşkanı, Koçali Barajından gelecek suyla 2050 yılına kadar su sorununuz olmayacak, hayırlı uğurlu olsun dedi!
Üzerinden bunca yıl geçti ortada ne baraj var, nede Adıyaman’ın içme suyu!
Ne de ses çıkaran memleket sevdalıları var!
Şimdi bakıyoruz plan proje değişti;
“Adıyaman’ın yıllardır süre gelen içme suyu sorunu nihayet çözülüyor”
“Dev proje 2025 yatırım programına alındı”
“Atatürk Barajı Gölünden alınacak suyun proje ihalesi 2025 Mayıs ayında gerçekleşecek”
Bunu diyen kim?
Vekilimiz Doç. Dr. Resul Kurt!
Müjdeyi veriyor diyor ki; “Atatürk Barajı Gölünden alınacak su, 16 kilometre uzunluğunda isale hattı ve günlük 90 bin metre küp kapasiteli Arıtma Tesisinden geçerek Adıyamanlıların emrine amade olacak. Bu hizmete de 2 milyar TL harcanacak”
Ne zaman başlanacak, daha ne kadar bekleyeceğiz, bitim süresi ne kadar olacak, kaç sene daha susuzlukla boğuşacağız, var mı ara tedbirler, yoksa her sene böyle mi gidecek?
Kimseden ses yok. Herkes sus-pus olmuş!
Her gün böyle biraz daha biat kültürüyle yoğrulan, kaderciliği kabul edip, sesi günden güne kısılan bu “Kuzu” memlekete çok yazık oluyor, hem de çok!